Elk jaar komen er zo’n 2000 studenten bij in de grootste studentenstad van Vlaanderen. Nieuwe studentenhuisvesting rijst dan ook uit de grond – binnenkort in de Dampoortstraat en op termijn zelfs meer dan 200 extra koten aan de Dampoort.
Maar… groeit de toegankelijkheid mee?
Toegankelijkheid is een kernwaarde in ons Gents beleid, ook als het gaat over studentenhuisvesting. Nieuwe projecten moeten dus voldoende betaalbare basiskamers én aangepaste koten voor studenten met een handicap voorzien.
Toch merken we: er is nog véél werk.
Op websites zoals die van Upkot vinden we nauwelijks info over aangepaste kamers, en Universiteit Gent heeft momenteel slechts twee toegankelijke gebouwen.
Toegankelijkheid is meer dan een lift. Het gaat ook over inclusie: niet apart, maar samen leven. Waarom geen aangepaste koten verspreiden over alle verdiepingen, in plaats van ze te clusteren?
Daarom stelde ik volgende vragen aan het stadsbestuur:
Wordt toegankelijkheid al meegewogen bij stedenbouwkundige vergunningen voor koten?
Indien nog niet, komt daar verandering in?
Hoe stimuleert Gent het inclusief ontwerpen van studentenhuisvesting?
Want een toegankelijke stad is een rechtvaardige stad. Ook op kot.
Schepen Watteeuw en schepen Peeters toonden zich bereid om te investeren in toegankelijke studentenhuisvesting, maar wezen erop dat de Vlaamse regelgeving hierin tekortschiet. Er bestaat momenteel geen enkele verplichting om toegankelijke studentenkamers te voorzien. Ik heb er dan ook met nadruk op aangedrongen dat zij dit probleem aankaarten bij de Vlaamse overheid.
Het hele fragment kan je hier herbekijken: