Het moet maar eens gedaan zijn met die negatieve beeldvorming van 60-plussers. Ageism heet dat, in schoon Nederlands: leeftijdsdiscriminatie of stereotiep denken over eender welke leeftijd. Maar de grote gevolgen die negatief denken over ouder worden op maatschappelijk heeft, zijn ongelooflijk groot, zowel op gezondheidsvlak als financieel.
Herbeluister hier mijn bijdrage tijdens het radio 1 programma ‘De Wereld van Sofie’
Leeftijdsdiscriminatie is een van de laatste taboes maar is niet onschuldig. Het ondermijnt niet alleen je mentale maar ook je fysieke gezondheid. Ik ga erover in gesprek met Evy Gruyaert en Maarten Van Gramberen verneemt er meer over in de podcast ´Alles goed?´ op @vrtmax_be. Te beluisteren via deze link
Mijn strijdpunten waarvoor ik me in de verkiezingsstrijd gooi zijn gebaseerd op mijn ervaringen als moeder en persoon met een beperking, mijn praktijkkennis als docent en academisch werk als gerontoloog.
Daarom zijn handicap, onderwijs en ouderen de 3 thema’s waarop ik me de komende verkiezingen zal focussen.
Handicap
Ouderen
Onderwijs
Als sociaal werker ben ik begaan met het onrecht in de maatschappij, met de mensen die het moeilijk hebben en streef ik naar het bevorderen van sociale rechtvaardigheid, waarbij het respecteren van mensenrechten en het waarderen van diversiteit inherent zijn aan de essentie van sociaal werk. Het uitoefenen van sociaal werk is geen eenvoudige taak. In deze complexe wereld is het een uitdaging om op te komen voor hen die het moeilijk hebben om stand te houden in een snel veranderende samenleving. Als docent probeer ik studenten sociaal werk veerkrachtig te maken, zodat ze beter kunnen omgaan met deze uitdagingen. Die nood aan veerkracht blijkt elke dag broodnodig.
Als gerontologe vind ik het inzetten op actief en gezond ouder worden cruciaal om zo lang mogelijk zelfstandig te kunnen blijven. Er zijn steeds meer ouderen en we zijn met steeds minder om voor hen te zorgen. Daarom wil ik ervoor zorgen dat ouderen actief, gezond en kwaliteitsvol kunnen leven. Dat vraagt om een breed en veelzijdig preventiebeleid, over domeinen heen. Het impliceert toegankelijke leeftijdsvriendelijke buurten waar alle relevante diensten zich op wandel- of fietsafstand bevinden. Met een bruisend buurt- en verenigingsleven, als buffer tegen eenzaamheidsgevoelens. En met een diverse waaier aan woon- en ondersteuningsvormen, afgestemd op elke levensfase.
Als ervaringsdeskundige en actieve rolstoelgebruiker weet ik maar al te goed hoeveel werk er nog aan de winkel is op vlak van inclusie en toegankelijkheid. Het ontbreekt ons land aan een afdoend beleid om tot een integraal toegankelijke samenleving te komen. Daarom pleit ik voor een Interfederale Toegankelijkheidswet die het recht op toegang voor mensen met een beperking bij verschillende organisaties en openbare ruimtes kunnen afdwingen. Ons complex land zit de regelgeving voor personen met een beperking op verschillende niveaus: voor het hulpmiddelen moet je bij het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap zijn, voor de erkenning van je handicap moet je dan weer aankloppen bij de Federale Overheid. Het is bovendien erg ingewikkeld om uit te zoeken waar je als persoon met een beperking recht op hebt en hoe je je aanvraag moet doen. Een automatische toekenning van rechten en een centraal informatieloket voor personen met een beperking zou hierbij een oplossing kunnen zijn.
Ik zetel als socialist in de Gentse gemeenteraad binnen de Voor Gent fractie.
Als u wil, kan u mij altijd contacteren op veerle.baert@stad.gent
Benieuwd naar mijn verhaal? 
Lees het volledige artikel via deze link
