Skip to content
Veerle Baert
Veerle Baert

  • Home
  • Wie ben ik?
  • Mijn mondelinge en schriftelijke vragen
    • 2026
      • Kwartaal 2 – 2026
      • Kwartaal 1 – 2026
    • 2025
      • Kwartaal 4 – 2025
      • Kwartaal 3 – 2025
      • Kwartaal 2 – 2025
      • Kwartaal 1 – 2025
Veerle Baert

Maand: april 2025

Indexering dagprijs woonzorgcentra

Posted on april 30, 2025mei 8, 2025 By Veerle Baert

De oppositie stelde een vraag aan het stadsbestuur over de stijgende kosten van woonzorgcentra in Gent, mede door automatische indexering van de dagprijzen. Er werd gevraagd of het bestuur bereid is deze indexering te herzien of te corrigeren, en of men wil onderzoeken hoe de prijzen op andere manieren gedrukt kunnen worden. Hun voorstellen omvatten o.a. automatisering om personeelstekorten op te vangen, meer vrijwilligers aantrekken, groepsaankopen organiseren en goedkopere gedeelde kamers voorzien.

Ik deed hierop een tussenkomst waarbij ik stelde dat zonder indexering het onmogelijk wordt om kwaliteitsvolle zorg te blijven garanderen. Zorgverleners verdienen een eerlijk loon en moeten niet de dupe worden wanneer prijzen niet worden aangepast aan de economische realiteit.

Dit leidt tot onderbezetting, minder comfort en een slechtere infrastructuur. Door indexering kunnen we garanderen dat deze instellingen financieel gezond blijven en een kwaliteitsvolle, toegankelijke zorg blijven bieden.

Mijn volledige tussenkomst kan je hier bekijken. Vergeef me mijn kleine oogjes maar het was toen al middernacht gepasseerd.

Parkeerplekken voor personen met verminderde mobiliteit Belfortstraat

Posted on april 29, 2025mei 8, 2025 By Veerle Baert

Momenteel bevinden er zich in de Belfortstraat, ter hoogte van het stadhuis, vier parkeerplaatsen voor personen met een beperking (PMB). De parkeerplaatsen zijn bereikbaar door de Belfortstraat in te rijden richting het stadhuis. Wie nadien opnieuw wil vertrekken, moet noodgedwongen een U-bocht maken aangezien men niet links af mag richting de Nederpolder en men anders door de knip rijdt. Het maken van een U-bocht zorgt echter voor een onveilige verkeerssituatie met fietsers en bussen die in beide richtingen van de Belfortstraat rijden.

Een mogelijke oplossing is om de parkeerplaatsen voor PMB te wisselen met de taxistandplaatsen aan de overkant. Op die manier zouden de parkeerplaatsen voor personen met verminderde mobiliteit bereikbaar zijn via de Nederpolder/ Hoogpoort en te verlaten via de Belfortstraat, zonder de tegenstroom te hinderen. Voor taxi’s verandert er weinig, aangezien zij gebruik mogen maken van de knip aan het stadhuis.

Ik vroeg aan schepen Vandenbroucke of hij bereid was om na te gaan of de vier parkeerplaatsen voor personen met een beperking in de Belfortstraat gewisseld kunnen worden met de taxistandplaatsen aan de overzijde, om de bereikbaarheid te verbeteren. Ik was dan ook heel tevreden dat de schepen in wou gaan op mijn voorstel.

Woorden doen ertoe, ook in het debat rond ouderen

Posted on april 16, 2025april 16, 2025 By Veerle Baert

In de commissie Welzijn, Werk, Onderwijs, Participatie en Personeel (WWOPP) hield ik naar aanleiding van een aantal vragen van gemeenteraadsleden over de wantoestanden in een Oudenaards woonzorgcentrum een tussenkomst over de eenzijdige beeldvorming van de ouderenzorg.

De recente berichtgeving over de schrijnende situatie in het woonzorgcentrum De Meerspoort in Oudenaarde heeft bij velen, terecht, voor verontwaardiging gezorgd. Dergelijke wantoestanden mogen nooit gebanaliseerd worden. Wanneer het vertrouwen in de zorg geschonden wordt, is het de taak van het bestuur om kordaat en transparant op te treden.

Maar collega’s, laat ons ook waken over de manier waarop zulke incidenten het bredere debat over ouderenzorg kleuren. In de nasleep van deze gebeurtenissen dreigen we opnieuw te vervallen in een eenzijdige beeldvorming, waarbij woonzorgcentra uitsluitend worden voorgesteld als plaatsen van tekort, onmacht of zelfs verwaarlozing.

Die beeldvorming doet onrecht aan de duizenden zorgverleners die elke dag met hart en ziel klaarstaan voor onze ouderen. Het gros van de woonzorgcentra in Vlaanderen streeft actief naar een warme, kwalitatieve en menswaardige zorgomgeving. Ze investeren in zinvolle dagbesteding, kleinschalig wonen en welzijnsgerichte aanpakken. Die inspanningen verdienen ook erkenning.

Een samenleving die voortdurend focust op de uitzonderingen waar het fout loopt, maar blind blijft voor de dagelijkse goede zorgen, creëert niet alleen angst bij bewoners en hun familie, maar ook demotivatie bij zorgverleners. Dat is nefast voor een sector die nu al kreunt onder druk van personeelstekorten en onderfinanciering.

Als lokale beleidsmakers dragen wij mee de verantwoordelijkheid om het vertrouwen in de ouderenzorg te versterken. Niet door problemen onder de mat te vegen, integendeel, maar door een evenwichtige, eerlijke en toekomstgerichte bril op te zetten.

Ik pleit dan ook voor meer aandacht voor de goede praktijken in onze Gentse woonzorgcentra. Voor een communicatiebeleid dat de positieve initiatieven belicht, en zo bijdraagt aan een correcter en menswaardiger beeld van ouderenzorg. Want als we willen dat meer mensen kiezen voor een loopbaan in de zorg, dan moeten we ook durven tonen waar het goed loopt.

De manier waarop we spreken over ouderenzorg, zegt veel over hoe we er als samenleving naar kijken. En soms, zonder dat we het zelf goed beseffen, dragen bepaalde woorden bij aan een beeld dat we eigenlijk net willen veranderen.

Neem nu de termen “bejaarden” en “rusthuizen”. Ze klinken misschien onschuldig, maar ze sturen een onderliggende boodschap mee. Een boodschap van afstand, van passiviteit, van afgeschreven zijn.

“Bejaarde” – dat klinkt als iemand aan de rand van het leven, iemand die vooral oud is, in plaats van iemand die leeft, ervaart, voelt en bijdraagt.
“Rusthuis” – dat roept beelden op van stilstand, wachten, en zelfs een soort eindhalte. Maar dat is allang niet meer waar ouderenzorg voor staat.

Vandaag spreken we over woonzorgcentra. En terecht. Want daar wonen mensen. Mensen met een verhaal, met passies, met kleine dromen. Mensen die zorg nodig hebben, ja, maar die ook willen blijven deelnemen aan het leven. En dat mag je letterlijk nemen: met een zinvolle dagbesteding, warme contacten, en een omgeving waar het goed is om oud te worden.

Taal heeft kracht. Als we blijven spreken in termen van “bejaarden in rusthuizen”, blijven we onbewust het idee versterken dat ouder worden iets is om bang voor te zijn. Iets dat ons buiten de samenleving plaatst.

Maar als we spreken over ouderen die wonen in een zorgzame omgeving, dan zetten we een andere toon. Een toon van respect, van verbondenheid, van perspectief.

En dat heeft gevolgen. Voor hoe mensen naar hun eigen ouderdom kijken. Voor hoe jongeren naar zorgberoepen kijken. En ook voor hoe beleidsmakers hun prioriteiten bepalen.

Als we willen bouwen aan een warme, zorgzame samenleving voor morgen, dan begint dat vandaag – en het begint met hoe we praten. Want wie zijn woorden verandert, verandert ook het denken.

De volledige commissie WWOPP kan u hier herbekijken. (Het debat rond misbehandeling in woonzorgcentra begint van 1:40).

  • Facebook
  • Instagram
  • X
  • LinkedIn
  • Mail
  • RSS feed

Archives

  • januari 2026
  • december 2025
  • november 2025
  • oktober 2025
  • september 2025
  • augustus 2025
  • juni 2025
  • mei 2025
  • april 2025
  • maart 2025
  • februari 2025
  • januari 2025
  • oktober 2024
  • september 2024
  • augustus 2024
  • juli 2024
  • juni 2024
  • mei 2024
  • april 2024
  • maart 2024
  • februari 2024
  • januari 2024

Heb je een vraag of een opmerking voor mij? Mail me gerust op: veerle.baert@stad.gent

©2026 Veerle Baert | WordPress Theme by SuperbThemes